
Ulica Mazurska w granice miasta została włączona dopiero w 1955 roku. Przed wojną nosiła nazwę Terranova Chausse, od miejscowości Terranova, którą dzisiaj jest Nowakowo. O tych i innych ciekawostkach związanych z ulicą Mazurską opowiada w kolejnym odcinku naszego cyklu Karol Wyszyński, przewodnik elbląskiego PTTK.
Park Modrzewie
Po prawej stronie ulicy, patrząc w stronę wylotu z miasta, znajduje się park Modrzewie, do 1945 r. nazywany jako park Ziesego (Ziesepark). Przed 1945 r. był jednym z dwóch największych parków w mieście. Teren ten w 1799 r. zakupił elbląski kat Marcin Schesmer, który urządził tu swoją posiadłość, nazywaną Dworem Schesmera. W połowie XIX w. posiadłość odkupił elbląski przemysłowiec Ferdynand Schichau. Zięć Schichaua Carl Heinz Ziese wybudował tu swą posiadłość – pałacyk. Prace budowlane nadzorował słynny wówczas architekt Otto De¬pmeyer, twórca wielu budowli w Elblągu.
W okresie międzywojennym posiadłość przeszła na własność miasta, a w pałacyku mieściła się szkoła NSDAP. Po 1945 r. zdewastowany pałac uległ rozbiórce, a w dawnej ujeżdżalni urządzono halę sportową miejscowego Startu, gdzie odbywały się mecze bokserskie. W latach 80. Rozpoczęto nawet budowę w tym miejscu nowej hali sportowej, ale po kilku miesiącach prace stanęły w miejscu, pozostałości konstrukcji hali straszyły przez lata, aż w końcu zostały rozebrane. Dzisiaj w przebudowanym obiekcie byłego Startu swoją siedzibę ma pogotowie opiekuńcze.
Z dawnej posiadłości Ziesego zachował się „domek bramny”, który był przez wiele lat siedzibą elbląskiego Hufca ZHP, dzisiaj jest prywatną własnością. Z kolei piękna kuta brama prowadząca do parku Modrzewie została przeniesiona do Biblioteki Elbląskiej i broni wejścia na dziedziniec od strony ul. Gimnazjalnej.
Do dzisiejszych czasów po byłej posiadłości Ziesego pozostała także dawna wieża widokowa, ale jest w katastrofalnym stanie, od lat nie ma pomysłu ani też pieniędzy na jej zagospodarowanie. Zniszczeniu uległo też wiele egzotycznych krzewów i drzew nasadzonych w parku jeszcze za czasów Ziesego. Ocalały niektóre gatunki, np. robina akacjowa, wiązy górskie czy czarne sosny.
Koszary
Powstały po 1933 r. dla batalionu saperów, nazywano je wtedy Mudra Kaserne. Od 1950 r. stacjonował tu 13. Pułk Artylerii Przeciwlotniczej 16. Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Kazimierza Jagiellończyka. Do koszar prowadziła odrębna bocznica kolejowa kolei nadzalewowej. W 2009 r znaczną część jednostki przeniesiono do Gołdapi, w Elblągu pozostał tylko jeden pododdział.

Rubno Wielkie
Było wsią do 1987 r., kiedy zostało włączone w granice miasta. W przeszłości nosiło różne nazwy, zazwyczaj pochodzące od aktualnego właściciela. Jednym z nich był Jan Sprengel, burmistrz, burgrabia królewski i rektor elbląskiego gimnazjum. Majątek ten uważany był w przeszłości za najbardziej dochodowy spośród majątków z okolic Elbląga.
Przed 1945 r. Rubno Wielkie określano mianem Błoń Przedmiejskich (Rossgarten Vorstadt). Obecna nazwa została nadana po 1945 r. Dziś znajdują się tu: Zakład Utylizacji Odpadów, oczyszczalnia ścieków, podstrefa Warmińsko-Mazurskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Znajdował się też tu przystanek kolei nadzalewowej.